Badanie pisma ręcznego

Badanie pisma ręcznego to dziedzina wiedzy, na tema której jest znikomy zasób merytorycznej literatury a zarazem ogromna ilość powszechnie błędnej (nie)wiedzy, trwających od lat zaszłości i skojarzeń. To wszystko czyni daną naukę, fakt trudną, ale także niezwykle interesującą i o bardzo szerokim polu zastosowania.

Od lat powtarzam, że większość terminów pismoznawczych nie ma najtrafniejszych określeń, bo bezpośrednio wiążą się ze skojarzeniami a nie faktami o badaniu pisma, jednakże na tym etapie rozwoju tej dziedziny są one w użyciu i w związku z tym warto stale wyjaśniać, czym jest badanie pisma ręcznego, jakie daje możliwości i jak powinna wyglądać prawidłowa opinia grafologiczna.

Jak każda inna i nauka badania pisma ręcznego nieustannie rozwija się. Jest to proces ewolucyjny, dlatego też równolegle z zaszłościami funkcjonują efekty progresu. Przykładem tego jest fakt, że nadal powszechnie używa się terminu grafologia jako skrótu myślowego dla wszelkich badań pisma ręcznego. Nie bojąc się tego terminu postawiłam na niego w identyfikacji objaśniając, z jednoczesnym przypomnieniem, że grafologia to przecież dosłownie nauka o pisaniu (z języka greckiego graphein – pisać, logos – nauka).

Tak więc badanie pisma ręcznego jest ogólnym sformułowaniem, całościowym zbiorem różnych metod badawczych i nurtów, jak grafologia i psychografologia. Niezbędne jest zapoznanie się z całością tak, żeby wiedzieć a nie powtarzać czyjeś skojarzenia.

Wyróżnia się następujące metody badania pisma ręcznego:

  • metoda kaligraficzna
  • metoda sygnalityczna
  • metoda fotograficzno – opisowa
  • metoda Langenrucha
  • metoda grafometryczna
  • metoda Matwiejewa
  • metoda analizy zmienności
  • metoda systemu linii prostych Duystera
  • metoda projekcji geometrycznej Brossona
  • metoda badań geometryczno – strukturalnych
  • metoda statystycznej weryfikacji materiału badawczego
  • metoda obliczania współczynnika integracji pisma
  • metoda wyznaczania wskaźnika podobieństwa kinetyczno – geometrycznego
  • metoda graficzno – porównawcza (analiza komparystyczna)
  • grafologia
  • psychografologia

Grafologia rozwija się w nurcie grafologii kryminalistycznej i psychologicznej (psychografologia). Każdy z nich narzuca odmienne wymagania i kryteria. Grafologia kryminalistyczna znajduje zastosowanie głównie w pracy organów wymiaru sprawiedliwości, dla których biegli rzeczoznawcy pisma zajmują się grafometrią, czyli dokładnym pomiarem poszczególnych cech pisma zgodnie z obowiązującym w badaniach pisma Katalogiem Cech Graficznych Pisma Ręcznego odpowiadając na pytania np. co do autentyczności grafizmu.

Psychografologia to analiza pisma pod kątem psychopatologii pisma (pismo osoby chorej, odurzonej, nieświadomej, …). Inny kontekst badań psychografologicznych to analiza osobowości człowieka na podstawie jego pisma.